You are here

Samenvatting

De bekendste vorm van zonneschade is bruinen. Ons bruine kleurtje verschijnt dankzij de productie van melanine, een pigment dat het DNA van de huidcellen beschermt tegen de schadelijke effecten van de ultravioletstralen. De snelheid en intensiteit waarmee u bruin kleurt en de duur van de zonnebaden hangen af van uw huidskleur.

Tijdens of na een langere, niet-beschermde blootstelling aan de zon kunnen sommige personen zonne-erytheem vertonen, ook wel een zonneallergie genoemd. De opperhuid is dan verbrand door de werking van de ultravioletstraling. De huid wordt rood en voelt pijnlijk aan: ze is trekkerig en jeukt. Soms verschijnen er ook blaren. Na enkele dagen verdwijnt de roodheid en begint de huid te vervellen.

Schade door middellange- en langetermijneffecten van de zon

De huid onthoudt elke keer de duur dat u uzelf blootstelt aan de zon: strand, terrasjes, tuinieren…

Op middellange termijn verdikt de huid om zich te beschermen: ze drijft de hoornlaag op (de bovenste laag van de opperhuid) om een ‘fysieke’ barrière te vormen tegen de UV-straling. Maar de zon leidt ondanks deze beschermingsreactie tot een aantal letsels op niveau van de cellen, de weefsels en de bloedvaten. Er verschijnt schade zoals:

  • sproeten
  • moedervlekken of schoonheidsvlekken
  • levervlekken, ouderdomsvlekken of zonnevlekken

De zon is ook rechtstreeks betrokken bij de versnelling van de huidveroudering: haar ultravioletstraling beschadigt de huidcellen, die sneller moe worden, waardoor vroegtijdig lijntjes en rimpels ontstaan.

Ten slotte is ze ook verantwoordelijk voor de evolutie van de opgelopen zonneschade zoals zonnevlekken die kunnen evolueren tot kankerachtige huidletsels en kankers.

Ontdek ook...

Een nieuwe manier van leven

Een nieuwe manier van leven